ரத்து என்ற எங்ஙனம் புனைவுண்டது
என்பதை முன்னர் விளக்கியுள்ளேன. அந்த விளக்கக் குறிப்பினைத் தேடிக்கொண்டிருப்பதைவிட,
தலையிலிருந்து தரைப்பலகைக்கு floorboard நேரடியாகச் சிந்தனையை இறக்கிவிடலாம்.
இறுதல் = முடிதல்.
இறு + து(விகுதி) = இறு + அத்து (சாரியை) + து,
= இறு + அத்(து) + து =
இறத்து. முடிவு என்று பொருள்.
இச்சொல் இறு என்பதில் தோன்றியது என்பதற்கு இது போதுமானது. இங்கு அத்து என்ற சாரியை வந்ததா அல்லது புணர்க்குங்கால் ஓர் அகரம் தோன்றிற்றா என்ற வழக்காடுதல் தேவையில்லை.
அஃது இலக்கணமே குறிக்கோளாய் நிற்பார் மேற்கொள்க.
இப்போது மன்நிறைவின்பொருட்டு, இது போலும் து-விகுதி பெற்றமைந்த
வேறு சில சொற்களைக் காண்போம்.
வரு + து = வரத்து (போக்குவரத்து). இங்கு முதனிலை ஈற்றில் நின்ற உகர உயிர் அகரமாகி புணர்ச்சியில் ஒரு தகர ஒற்றுப் பெற்று ( த் ) சொல் அமைந்த்து.
விழு > விழுது: இங்கு விகுதி புணர, அப்புணர்ச்சியில் ஒற்றுக்கள் எவையும்
தோன்றிற்றில.
கை + து = கைது ( இங்கும் எழுத்தெதுவும் தோன்றவில்லை ).
குரு + து = குருத்து. ( த் தோன்றியது ).
இங்கு குரு என்பது பகுதி.
இதனை:க் குருகு, குருந்தம், குருப்பு, குரும்பை, குருளை, குருள்தல் முதலியவற்றால் அறியலாம். குரு என்பதை வினையாகக் கண்டிலம். ஆதலின் அதை ஓர் உரிச்சொல் என்று கொள்ளுதல் வேண்டும்.
இதுகாறுங் கூறியவாற்றால், இறு > இறத்து போலும் வடிவங் கொள்ளும் சொற்கள் உள என்பது பெறப்படும்.
இறத்து என்பது பின் அடைந்த திரிபுகளாவன:
இறத்து > இரத்து > ரத்து.(headless)
இறுதல் என்பது முடிதல் என்று பொருள்படும் ஆதலின், ரத்து என்பதும்
அப்பொருளையே அடைந்தது.
இதிலிருந்து விவாகரத்து ( மணவிலக்கு ) முதலிய கூட்டுச் சொற்கள் தோன்றின.
பிற்குறிப்பு:
விவாகம் என்பது முன்னரே விளக்கப்பட்ட சொல்: அதைச் சுருக்கமாக இவண் குறிப்பிடுவோம். வி = விழுமிய; வா= வாழ்க்கைக்கு ; (ஆகும்) > ஆகம்: ஆகும் வழி. ஆகு+ அம் = ஆகம். விவாகமானது இல்லற வாழ்வில் ஆடவர் பெண்டிரை இருத்தி விழுமிய வாழ்வினை ஆக்கும் ஓர் முக்கிய நிகழ்ச்சி ஆகும்,
விவா என்ற இலத்தீனும் தமிழிலிருந்து பெறப்பட்டது.
