வெள்ளி, 1 மே, 2026

தமிழ்ச் சொல்லாக்கத்தில் ஒலியமைப்பு. சொற்கள்: அன்பு அனுக்கிரகம்.

 இந்தத் தலைப்பு  ஒரு நூலாக்கத்திற்கு ஏற்ற தலைப்பு  என்னில் மிகையாகது. இங்கு ஓர் இடுகையாகப் பதிவேற்றம் செய்வதால், இரண்டு சொற்களை விளக்குவதன் வாயிலாகத் தமிழ் சொற்களின் ஒலியமைப்பினை இங்கு விளக்குவேம். வேறு இடுகைகளிலும் இதனைத் தொட்டு விளக்கியிருத்தல் கூடும்.  அவற்றைக் காணின், அவற்றையும் கருத்தில் கொள்ளுமாறு விழைகின்றனம்.

அண் என்ற அடிச்சொல்லினின்றே அனுக்கிரகம் என்ற சொல் அமைகிறது என்பதை விளக்கியுள்ளோம். இதைச் சங்கதம் என்னும் சமஸ்கிருதத்தில் மூலமாகவும் விளக்கலாம்.  அவ் வாறு பிறர் விளக்கியுள்ளனர். பல சொற்கள் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட வழிகளில் விளக்குறத் தக்கவையாக இருக்கலாம்.  மெத்த இனிய விளக்கம் எவ்வழி வருகிறதோ, அதுவே மிக்கப் பயனுள்ள விளக்கம் என்று கொள்ளுதல் வெண்டும். மொழியின் பண்புகளை நன்கு விளக்குவதே என்றும் நனறென நீங்கள் கொள்ளவேண்டும்.

இனி ஒலியமைப்பைச் சொல்வோம்.  அணுக்கிரகம் என்று சொல் அமைவுற்றால் முச்சுழி ணகரம் சற்று  வன்மையுடைய ஒலியே  ஆகும். னகரமும் ணகரமும் மெல்லினமே ஆனாலும் இஃது உண்மையாம்.  மேலும் முச்சுழி ணகரமாயின் பொருளில் வேறு கருத்துகள் புகுதலும் கூடும்.   ஆதலால்  அணு என்பது அனு என்று மாற்றப்பட்டது என்பதை நாம் ஒப்புதலுடன் எடுத்துக்கொள்ளவேண்டும்.

அண் > அண்பு என்று சொல்லமைந்தால் மென்மை தவழும் அன்புக்கு ஏலாமை உணர்ந்துகொள்க.  ஆகவே அன்பு என்று அமைதலே ஒலிப்பொருத்தம் உடையது என்பதும் உணர்க.

பொருட் பொருத்தம் இருப்பினும் அத்துடன் ஒலிப்பொருத்தமும் சொல்லுக்கு வேண்டுமென்பதைத் தமிழ்ச் சொல்லமைப்பு எடுத்துக் காட்டுகின்றது அறிக.

அன்பு என்பதற்கு னகரம் பயன்பாடு கண்டபடியே,  அனுக்கிரகம் என்பதற்கும் அதுவே பின்பற்றப்பட்டுள்ளது போற்றற்குரியது ஆகும்.

அனுசரணை,  அனுகூலம், அனுதுரிதம், அனுபோகம்,  அனுபவம், அனுப்பு ( வினைச்சொல்) என்பவற்றிலும் இம்முறை பயன்பாடு கண்டுள்ளது.  பிறவற்றிலும் ஒலியமைப்பு இணக்கம் கண்டு தெளிக.

 அறிக மகிழ்க.

மெய்ப்பு பின்னர்

பகிர்வுரிமை உடையது

வியாழன், 30 ஏப்ரல், 2026

எரிதவழ் வேலன், ஒரு சுடர்ப்பையன் சுப்பையன்.



பெரியது கேட்கின் எரிதவழ் வேலோய்

பெரிது பெரிது புவனம் பெரிது

புவனமோ நான்முகன் படைப்பு

நான்முகன் கரியமால் உதிரத்தில் உதித்தோன்

கரிய மாலோ அலைகடல் துயின்றோன்

அலைகடல் குறுமுனி கலசத்தில் அடக்கம்

கலசமோ புவியிற் சிறுமண்

புவியோ அரவினுக்கு ஒருதலைப் பாரம்

அரவோ உமையவள் ஒருசிறு மோதிரம்

உமையோ இறைவர் பாகத் தொடுக்கம்

இறைவரோ தொண்டர் உள்ளத் தொடுக்கம்

தொண்டர்தம் பெருமை சொல்லவும் பெரிதே.


இதில் ஔவைப்பாட்டி, வேலனை எரிதவழ் வேலன் என்கின்றார்.

சிலர் வேலனின் வேல் தீயின் நிறமானது என்று கூறுவர். ஆனால் இஃது வேல் அந்நிறத்தினது என்பதாக இருக்கலாம். வேலன் அந்நிறத்தவன் என்பதாகவும் இருத்தல் கூடும். எமது ஆய்வில் வேலனே அந்நிறத்தவனாக வணங்கப்பட்டான் என்பதுதான். சிவந்த நிறமுடையோன் என்றும் பொருள்படும் சிவன் என்ற சொல் ( வட இந்தியாவில் ஷிவா என்பது வெண்ணிறத்தினன் என்றா;லும்) செம்மை நிறத்தினன் என்றே கொள்ளல்வேண்டும். அரன் என்ற சொல்லும் அரத்தம அரக்கு முதலிய சொற்கள் சிவப்பு நிரம் காட்டுவதால், சிவப்பு நிறத்தினன் என்றே சிவனைக் காட்டுகிறது. அர் என்பது சிவப்பு என்பதே.


இனிச் சுப்பையன் என்ற சொற்பொருள் காண்போன். இச்சொல் தமிழன்று என்று சிலர் கூறினும், இது சுடர்ப்பையன் என்பதன் திரிபு என்பதே உண்மை. சுடர் என்பது செம்மை நிறமே ஆகும்.


இச்சொல்லில் சுடர்ப்பையன் என்பது சுப்பையன் என்று இடைக்குறையாகிற்று. இன்னொன்றும் கவனிக்கவேண்டியதாகிறது. சு(டர்)ப்பையன் என்பது எந்த இடர்ப்பாடும் இல்லாத குறுக்கமாகும். இச்சொல் சுப்பையன் ஆன பிறகு, சுப்பு ஐயன் ஆகி, பையன் என்பது ஐயன் என்று கொள்ளும்படியாக மாறிற்று. சுடர்ப்பு + ஐயன் என்று பொருத்தினும் சுடர்தல் என்ற வினை பெயராகி ஐயன் என்பதனோடு இணைந்தது, அடிப்படைப் பொருள் மாற்றம் எதையும் தரவில்லை.


சுடர்ப்பையன் என்பதும் எரிதவழ் வேலோன் என்பதற்கு வேறுபடாத கருத்தே ஆகும். தாமே சுடர் என்பது மட்டுமின்றி, சுடர்ப்பினுக்கு அடிப்படையான தெய்வம் என்றும் பொருள் தரும்.

தீயும் கும்பிடப்பட்டதே ஆகும். தீயினைக் கும்பிடும் பார்ப்பார் என்று பாரதியாரின் பாட்டில் வருவதையும் காண்க. பார்ப்பார் என்போர் கோயிற்காரியம் பார்ப்போர்.

இதன் மூலம் சுப்பையன் என்பது தமிழ் எனபது அறிவிக்கப்பட்டது. இதை Subbaiah எனினும் ஒன்றும் இழுக்காது. பலசொற்கள் எடுத்தொலிக்கப்பட்டு வேற்றுச்சொல் போல் எண்ணப்படுகிறது. இந்தச் சொல் ஏனைத் தமிழின் இணைமொழிகளிலும் வழங்கும் சொல்லேயாகும். உச்சரிப்புகள் மொழிக்குமொழி  வேறுபடும்.


அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்னர்

பகிர்வுரிமை




செவ்வாய், 28 ஏப்ரல், 2026

ரகர ஒற்றுகள் மறைதல்

 ரகர ஒற்றுகள் மறையும் சொற்கள் பலவாகும்.  அவற்றில் சிலவற்றை எழுதி வெளியிட்டது நினைவில் உள்ளது.

பேச்சுத் தமிழில் இவ்வாறு மறைதல்  மிகுதியாகும். வாருங்கள் என்பது அப்படியே பேச்சுத் தமிழில் வருவதில்லை.  அது  வாங்க ( வா(ரு)ங்க(ள்) )  என்று பிறையிட்ட எழுத்துக்கள் மறைதலைக் காணலாம்.  தாருங்கள் என்பதும் இவ்வாறே  தாங்க என்று மாறிவிடுகிறது.  வந்தார்கள் என்பதிலும் வந்தாக என்று திரிந்து,  ர் என்பதுடன் ள் என்பதும் மறைவு எய்துதல் காணலாம்.  பேச்சு மொழியில் திரியாமல் வழங்கும் சொற்கள் சிலவே என்னலாம்.  இப்படிச் செய்தலின் மூலமாக,  மிகுதியான உடல்வலிமையைத் தமிழர்கள் எட்டினர் என்று சொல்லத் தோன்றுகிறது. இது முயற்சிச்சிக்கனம்.

ஆனால் பார்வை என்ற சொல்லை இப்படித் திரித்துப் பேசுவதில்லை.   கோவை என்ற சொல்லில், ஒரு ரகரத்தை வரவழைத்துப் பேசுவதைக் காணலாம்.  கோர்வை என்பது வழுவிய சொல் என்று சில நூல்கள் காட்டினாலும், அவற்றை படித்துப் போற்றுவோர் சிலரே ஆவர் கூடுதலாக ஓர் எழுத்தைச் சேர்ப்பது முயற்சியை மிகுத்தல் என்று நினைப்பதில்லை.  அதாவது மூச்சுச் செலவு!

அவர் என்பது அவா, அவாள் என்று திரிவதைக் காணலாம்.  வகரம் நீண்டதுடன் ஒற்று ரகரத்துக்குப் பதில் ளகர ஒற்று வருதலையும் அறியலாம்

சோர்வு என்ற சொல்லில் ரகர ஒற்று உள்ளது.  இச்சொல்லிலிருந்து சோகம் என்ற சொல்லை ஆக்குகையில்,  சோர்+கு+ அம் > சோர்கம்> சோகம் என்று வந்துவிடும். கு என்பது இங்கு இடைநிலையாய் நிற்கும். அம் விகுதி. ஆர்கலி என்ற சொல்லில் இவ்வாறு நிகழாது.

சீர்த்துவம் என்ற சொல்,  சீத்துவம் என்று ரகர ஒற்றை இழந்துவிடுகிறது.  அதாவது சீரான தன்மை என்பது இது.  இது பேச்சில் வரும்  ''பாத்தா'' தெரியும்  என்பது போன்றதே.  பார்த்தால் என்பது இப்படித் தன் மெய்யை இழக்கிறது.

சீதனம்  எனபது  எப்படி?

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்னர்

பகிர்வுரிமை.