வெள்ளி, 20 நவம்பர், 2026

பஞ்சுதல் , பஞ்சை முதலான சொற்கள்.

 அடியின் தொடக்கமே ஐகாரமாக,  பை என்று வந்தால் அது ப என்று வருதலே எளிமையான திரிபு ஆகும். பை என்று தொடங்கியது பசு என்றும் வரும்.  எடுத்துக்காட்டு:  பைந்தமிழ் > பசுந்தமிழ்

கண்ணுதற் பெருங் கடவுளும் கழகமோடு அமர்ந்து
பண்ணுறத் தெரிந்தாய்ந்  தவிப்பசுந் தமிழேனை
மண்ணிடைச் சில இலக்கண வரம்பிலா மொழிபோல்
எண்ணிடைப் படக் கிடந்ததா எண்ணவும் படுமோ (திருவிளை)

எல்லாத் திரிபுகளும் ஒரே சொல்லின் சார்பில் வந்துவிடுவதில்லை.  சில வேளைகளில் இவ்வாறே,  கை> கர் என்பவை மட்டும் வரும்.  கை> கர்> கரம்.   ஆனால் பை என்பது திரிந்து பசு என்று வந்து பின்  ரகர வரும்படியாக பயிர் என்று வந்தது காண்க.  பை> பயிர்> பசு.  வேறாகத் தெரிந்தாலும் எப்படி மாற்றங்களுடன் வகைத் திரிபுகள் தலைகாட்டுகின்றன என்பதை கூர்ந்துணர்ந்து அறியும் முறை அறிந்துகொள்தல் அவசியம் ஆகும்.

இளநிலையில் ஒன்று கெடுதலைப் பஞ்சை என்பது காட்டுகின்றது.  கெடாமை உள்ளதனை '' பசுஞ்செய்''    ( பசுமையான நிலம்) எனலாம்.  அந்நிலையிலே கெடுதல் நண்ணியதனைப்  பஞ்சை என்று புனைந்து சொல்லாக்கியது தமிழின் சொல்லமைப்புத் திறனை விளக்கும்ம்பஞ்.  மை> மர் என்ற திரிபை முன்னர் ஒரு கால் விளக்கியுள்ளோம்.

பஞ்சுதல் என்ற வினையும் உள்ளது.  பஞ்சிப் பாழ்பட்ட நம் நிலை என்ற தொடரில் பஞ்சி என்று  (ஆடி, ஓடி என்பது போன்ற வினை எச்சம் போல) வந்தது காண்க. பஞ்சுதல் என்பது பாஞ்சையாகுதல் என்று பொருள்படும்.  பாழ் என்றது நிலை காட்டும் பெயர்.  இங்கு படுதல் என்ற துணைவினையுடன் எச்சவினைத் தன்மை காட்டி நிலை என்ற சொல்லைத் தழுவி நிற்கின்றது.

இங்கு சமஸ்கிருதம் எதுவும் இல்லை.

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்னர்

பகிர்வுரிமை

பஞ்சையாய்ப் பராரியாய் என்ற தொடர் : இதில் பராரி என்பது :  "பர ஆரி"  என்றால் பரந்து விரிந்த நிலையில் என்று பொருள்.
பரவல் மற்றும்  ஆர்தல். நல்ல வினைச் சொற்கள்.  ஆர்தல் என்றால் நிறைதல்.


திங்கள், 16 நவம்பர், 2026

பஞ்சம் என்ற தரவு பிற சில

 பஞ்சம் என்பது எப்படி அமைந்தது?

பயிர்த்தொழிலில் ஈடுபட்டிருப்போர் அப்பயிர்களை விளைவித்து அதை உண்போருக்கு அளிக்கு முன்னரே, அதற்கு இடையூறான நிலைகள் நாட்டில் நிலவிடும் காரணத்தால் பஞ்சம் நாட்டில் ஏற்படுகிறது என்பதை பண்டை நாட்களில் உணர்ந்தனர். இதனால் பயில், மற்றும் பை என்ற அடிச்சொற்கள் திரிந்து பஞ்சம் என்ற சொல் வந்தது.  பயி(ல்), அல்லது (பை) என்பன இளநாட்களை,  அல்லது தொடக்க நாட்களைக் குறிக்கவல்லவை. இது மனித முயற்சியின் தொடக்கத்தையும் இயற்கையில் ஏற்படும் காலங்களின் தொடக்கத்தையும் ஒருங்கு குறிக்கும்.  ஒன்று அல்லது பிறிது என்று எதையும் உள்ளடக்கும்.  பையல் என்பது வயது முதிர்ச்சி அடையாதவனைக் குறிக்கும்.  

''பையலோ டிணங்கேல்'' (ஔவையார்) என்பது காண்க.  பயில்தலும் தொடக்க முயற்சி காரணமாக ஏற்பட்ட வழக்கு, எனினும் பயில்தல் எப்போதும் நடைபெறலாம்.  அதனால் சொல்லின் பொருள் (தொடக்க முயற்சி) பாதிக்கப்படுவதில்லை.

பயில் என்பது இறந்த காலத்தில் பயின்று,  பயின்ற என்று திரிகின்றது. இயல்தல் என்பதினின்று,  இயன்ற, இயன்று என்பவை வருவனவாகும். துயின்ற, துயின்று என்பவை துயில்தல் என்பவற்றினின்றாம்.

பயின்ற >பயின்> பன் > பன்ச >  பஞ்சம் என்று திரியும்.

பயின் > பயிஞ்சம் > பஞ்சம்  அல்லது பை>பைஞ்சம்> பஞ்சம்.

இதேபோல் அமைந்த இன்னொரு சொல், ஆனால் இருபிறப்பி.

வை> வயின்> வயிஞ்சம்> வஞ்சம். ( வைத்துத் தீர்த்துக்கொள்தல்).

வல்> வன் > வன்சம்> வஞ்சம் என்பதும் ஆகும்

புத்தியில் நிலைத்தன்மை வளராமை குறிக்கவும் பயி> பை என்பதும் பயன்படும் சொல்.

பை > பைத்து  > பைத்து+ இயம் > பைத்தியம்.  அறிவு அல்லது புத்தி வளராமையில் ஏற்படுவதால்  பைத்தியம் ஏற்படுவதாக நினைத்தனர்.  இளமை என்பதும் வளராமையும் ஒன்றாகக் கருதி அமைத்தனர்.

பை-  -   பைத்து :   பைம்மையை உடையது என்று பொருள்.  உடை> உடைத்து என்ற சொல் திருக்குறளில் வரும். கண்டுகொள்க.  அது போன்ற அமைப்பு இது.

பைத்து இயம் என்றால் பைம்மை உடையதன்மையினால் இயன்ற நிலை.  அதே சொற்களைக் கொண்டு வாக்கியத்தை அமைத்து உணர்க. இயன்ற என்றால் உண்டான.

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு  பின்னர்

பகிர்வுரிமை


சனி, 14 நவம்பர், 2026

ரத்து என்னும் கிளவி


ரத்து : விவாகரத்து மணவிலக்கு


ரத்து என்ற சொல் எங்ஙனம் புனைவுண்டது என்பதை முன்னர் விளக்கியுள்ளேம். அந்த விளக்கக் குறிப்பினைத் தேடிக்கொண் டிருப்பதை விட, தலையிலிருந்து தரைப்பலகைக்கு floorboard நேரடியாகச் சிந்தனையை இறக்கிவிடலாம்.

இறுதல் = முடிதல். ( சொல் :   இறுதி )

இறு + து(விகுதி) = இறு + அத்து (சாரியை) + து,

= இறு + அத்(து) + து = இறத்து. முடிவு என்று பொருள்.

இச்சொல் இறு என்பதில் தோன்றியது என்பதற்கு இது போதுமானது. இங்கு அத்து என்ற சாரியை வந்ததா அல்லது புணர்க்குங்கால் ஓர் அகரம் தோன்றிற்றா என்ற வழக்காடுதல் தேவையில்லை.

அஃது இலக்கணமே குறிக்கோளாய் நிற்பார் மேற்கொள்க.

இப்போது மனநிறைவின் பொருட்டு, இது போலும் து-விகுதி பெற்றமைந்த
வேறு சில சொற்களைக் காண்போம்.

வரு + து = வரத்து (போக்குவரத்து). இங்கு முதனிலை ஈற்றில் நின்ற உகர உயிர் அகரமாகி புணர்ச்சியில் ஒரு தகர ஒற்றுப் பெற்று ( ச் ) சொல் அமைந்தது.

விழு > விழுது: இங்கு விகுதி புணர, அப்புணர்ச்சியில் ஒற்றுக்கள் எவையும்
தோன்றிற்றில.

கை + து = கைது ( இங்கும் எழுத்தெதுவும் தோன்றவில்லை ). கைது என்றால் காவல்துறையார் கையகப் படுதல்.

குரு + து = குருத்து. ( த் தோன்றியது ).
இங்கு குரு என்பது பகுதி. இதனைக் குருகு, குருந்தம், குருப்பு, குரும்பை, குருளை, குருள்தல் முதலியவற்றால் அறியலாம். குரு என்பதை வினைை முற்று வடிவில் கண்டிலம். காணின் எழுதுக.

இதுகாறுங் கூறியவாற்றால், இறு > இறத்து போலும் வடிவங் கொள்ளும் சொற்கள் உள என்பது பெறப்படும்.

இறத்து என்பது பின் அடைந்த திரிபுகளாவன:

இறத்து > இரத்து > ரத்து.(headless)

இறுதல் என்பது முடிதல் என்று பொருள்படும் ஆதலின், ரத்து என்பதும்
அப்பொருளையே அடைந்தது.

இதிலிருந்து விவாகரத்து ( மணவிலக்கு ) முதலிய கூட்டுச் சொற்கள் தோன்றின.

பிற்குறிப்பு:

விவாகம் என்பது முன்னரே விளக்கப்பட்ட சொல்: அதைச் சுருக்கமாக இவண் குறிப்பிடுவோம். வி = விழுமிய; வா= வாழ்க்கைக்கு ; (ஆகும்) > ஆகம்: ஆகும் வழி. ஆகு+ அம் = ஆகம். விவாகமானது இல்லற வாழ்வில் ஆடவர் பெண்டிரை இருத்தி விழுமிய வாழ்வினை ஆக்கும் ஓர் முக்கிய நிகழ்ச்சி ஆகும்,

விவா என்ற இலத்தீனும் தமிழிலிருந்து பெறப்பட்டது.