பந்தல் என்பது (மீட்டுரு: பர> பரந்): இடையோடிகள்.

 பந்தல் என்ற சொல்லைப் பார்ப்போம், 

பந்தல் என்பது, விரித்து அல்லது பரந்து நிற்குமாறு செய்து வைக்கப்படும் ஒரு தற்காலிகக் கூரை போன்ற அமைப்பு  ஆகும். இது:

பரத்தல் வினைச்சொல்.

பரந்தல் >  பந்தல்  ( ரகரம் மறைந்துவிட்ட அல்லது விடுபட்ட) சொல்.  அதாவது ப(ர)ந்தல்.

இதை இடைக்குறைச் சொல் என்போம்.

பர> பரந்> பந் என்றும் விளக்கலாம்.  பர - அடிச்சொல்.  பரந் > பந் என்பன  இடையோடிகள்.

பர என்றாலே பொருள் உள்ளது.  ப என்று என்றால் அது பரவலைக் குறிப்பதாகத் தெரியவில்லை. பலகை என்ற சொல்லிலும் ''ப'' மட்டுமே உள்ளது. ரகரம் லகரமாகத் திரிதலால்,  பரகை > பலகை என்று காட்டுவது திரிபு விதிகட்கு உட்படுவதே  ஆகும்.  மூலச்சொல் பரந்தல் என்று கொள்ளுதல்,  வலிமை சேர்க்கும் சொல் தரவாக்கம் ஆகும்.

தமிழில் அழிந்தபோன சொற்கள் பலவாகும்.  பிறமொழிகட்கும் இதுவே உண்மையாகும்.

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்னர்

பகிர்வுரிமை

பந்தலை நீக்குவது ''தளையவிழ்தல்''   அல்லது தளையவித்தல் என்று சொல்லப்படுகிறது.

தீபாவளி வாழ்த்து

 நாவாலும்  நல்வாழ்த்து நண்பர்க்கும் கேளிருக்கும்

தீபா வளியன்று  சொல்லுவதால் ---- நேர்வார்த்த, 

நன்மைகள் நாட்டவர்க்கும் வீட்டவர்க்கும் நாடிவரும்

உண்மை உணர்வார் பலர்.

நேயர் அனைவருக்கும்  நேரிய நல்வாழ்த்தே

ஆயசெல் வங்கள் அனைத்தும் ----ஏயவரும், 

ஓய்வென்றே இன்றி உழைப்போர் உயர்ந்திடுக

வாய்க்கும் வளமனைத்தும் பெற்று.

பாவம்  அழிப்பது  பாவழி  என்றுவர,

பாவளி  என்று மருவியதாய்  ---- தாவிலராய்ச்

சொன்னவரும் உண்டே சுரந்த  பொருள்காணீர்

அன்னவர்சொல் சொன்னோம் இவண்,

பொருள்:

கேளிர் - உறவினர்.

நேர்வார்த்த  -  நேர்வு ஆர்த்த:  நடப்பதாகிய.

ஓய்வொன்றே  -  ஓய்வு ஆகிய ஒன்று (இல்லாமல்)

வளமனைத்தும்  - எல்லாச் செல்வங்களும்

பாவம்  அழி என்பதே பாவழி>  பாவளி என்றாகி

தீபாவளி என்றானதைச் சொன்னாருண்டு.

ஆக, தீபாவளி -  தீராத பாவத்தை  அழி.

தாவிலர் - குற்றமற்றோர்

சுரந்த - பாட்டில் வந்த

ஏய வரும் -  இயைபுற்று வரும்.

நலம் அனைத்தும் பெறுக.

மது என்ற சொல்.

முன்னுரை: 

ஒரு சொற்பொழிவில் பேசுகிறவர் ஒவ்வொரு சொல்லையும் முறைப்படி உச்சரிப்பதற்கு, உரிய நேர அளவினை எடுத்துக்கொள்ளலாம். பாட்டில்போல நீட்டவோ குறுக்கவோ அவர்க்கு வாய்ப்பு அதிகமாக இருப்பதில்லை. இக்காலத்தில் கவிதைகளில் நாம் இந்த நேர அளவுகளைக் கவனிப்பதில்லை தொல்காப்பிய எழுத்ததிகாரம் தமிழ் எழுத்துக்களுக்கு உரிய கால அளவுகளை முறைப்படி தெரிவிக்கின்றது. நீண்டு ஒலிக்கும் முறையை அளபெடை  என்று சொல்வர்.

தமிழ் ஒரு காலத்தில் உரை நடையே இல்லாத மொழியாகத் தோன்றியது.  உரைநடை என்பது செய்யுளுக்குப் பொருள் சொல்லுவதற்கு மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டது. பின் காலத்தில் அது வளர்ச்சி பெற்று இன்றுள்ள நிலையை எட்டிற்று.

முதற்குறை, இடைக்குறை, கடைக்குறைச் சொற்கள்

இன்று நாம் குறைச்சொற்களை அதிகம் பயன்படுத்துவதில்லை.  கவிதைகள் பெரும்பாலும் மாத்திரை அளவுகளைக் கவனிக்கமலே எழுதப்பெறுகின்றன. யாப்பு இலக்கணம்  கற்காமலே கவிதை எழுதுவதுதான் இன்றை முறையாகும்.

இவற்றை எல்லாம் ஒப்புக்கொள்தல் போலவே, நாமும் செயல்படுதல் இயல்பு ஆகிவிட்டது.

என்னில் என்பதன் தொகுப்பே எனில் என்பது;  தன்னில் என்பதன் தொகுப்பே தனில் என்பது என்பதைச் சொன்னால், ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எழுதினால் ஆதாரங்களைக் காட்டவேண்டும் என்று வாத்தியார் வேலை செய்யும் பெண் சொல்கின்றாள்.

இப்போது மது என்ற சொல்லை ஆய்வோம்.  மயங்குவது  அல்லது மயக்குவது என்ற சொல்லைச் சுருக்கினால் ம(யக்குவ)து  என்ற சொல் மது என்று ஆகிவிடும். இதுவும் இடைக்குறை அல்லது தொகுப்புதான். நாட்பட்ட சிறங்கை உடலின் பகுதியாகவே கருதிக்கொள்வது போல,  இதை முழுச்சொல்லாகவே கவனிக்கவேண்டும்.  தமிழாகவோ சமஸ்கிருதமாகவோ கருதலாம்.

சம ஒலியுடைய மொழியாகத் தோன்றியதுதான் சம+ க(த்)து+ அம் >  சமகதம் > சம்( ஸ் ) கதம் >  சமஸ்கிருதம்..  கதம் > கிருதம்  ஆகும்.  மெது > மிருது ஆனதுபோல். சிசு > சிறுசு  ஆனதும்  அடங்கும். கரு> கிருஷ் ஆனது காணவும். தமிழில் உது என்பதிலிருந்து உதிர்(தல்) பலர் அறியாத திரிபு. முது > முதிர் அதில் அடங்கும். அதிர், முதிர் என்பன அருது, முதிரு என்று வரின் ரகர முறைமாற்று. குத்து > குதிர் என்பதில் முறைமாற்று உண்டு. இதைக் குத்து> குது> குதிர் என்றும் விளக்கலாம். குழப்படியாகத் தெரிந்தால் நன்கு கற்க, தெளியும்.

மது > மதர்த்தல் (வினை)  அறிந்துகொள்ளக் காலமாகும். குது > குதிர் விளக்க இனிது.

தெற்கு ஒலியமைப்பை உடையது சமஸ்கிருதம் என்பதை சுனில் குமார் சட்டர்ஜி கண்டுசொன்னது  அவர் திறமையாகும். வடக்கில் எளிதில் வழக்குடையதானதால்,  வடமொழி என்றனர்! தோன்றியது தெற்கில் என்பதே உண்மை.  இதைக் கால்டுவெல் கண்டுகொள்ளவில்லை.

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்னர்

பகிர்வுரிமை