திரவியம்

 திரவியம் என்ற தமிழ்ச்சொல்லை இன்று சுருக்கமாக அறிந்துகொள்ளுவோம்.

இதனைத தமிழ் என்று மெய்ப்பித்தலும் வேண்டின்,  திரள் -  திரளுதல் என்ற வினைச்சொல்லிலிருந்து புறப்படுங்கள்.  தொடர்பும் உறவும் சொற்களுக்கிடையிலும் வெளிப்படும்படி அறிவித்தலே உண்மையான கற்றலாகும். 

திரளுதல்:

திரள் >  திரள் + வு >  திரள்வு.    (திரளுதல் ).

ஒரு -வு விகுதி சேர்க்க அகராதி ஒன்றும் தேவையில்லை.

இனி,   இ + அம் என்ற இருவிகுதிகளைச் சேர்க்கவேண்டும்.

திரள்+வு+  இ+ அம் >  திரள்வியம்.

இப்போது,  ள் என்பதைக் கெடுத்து ( எடுத்து)  விடுங்கள்.

திரவியம் ஆகிவிடும்.  இறுதி விகுதி தவிர இடைவந்த விகுதி போன்றவற்றை இடைநிலைகள் என்றலும் கூடும்.  இவை எல்லாம் பலவேறு வகைகளில் குறிக்கும் திறன்களே. பெயர்களே இல்லாவிட்டால்  அது இது என்றன்றோ குறிக்கவேண்டிவரும்.  அது இலக்கணத்தை இன்னும் கடினமாக்கி எது என்று கேட்கும் நிலையை உண்டாக்கிவிடும்.  அதனால்தான் பெயர்கள் கொடுக்கிறோம்.  வீதிகளுக்கெல்லாம் பெயரில்லை என்றால் போய்ச்சேர்வது கடினம்!!  இடைநிலைகள் என்பது சரி.  விகுதிகள் என்றாலும் மோசமில்லை.   

திரட்டப்படும் விலையுள்ளது  அல்லது மதிப்புமிக்கதுதான் திரவியம்.

சொல்லமைப்புப் பொருள் அவ்வளவே.  மழைக்காலத்தில் பஞ்சு நீரை உறிஞ்சிக் கொண்டமை போல,  வழக்கில் சொற்கள் பிற பல பொருட்பருமனை அடைந்து விளையாடல்களைச் செய்யும்.

அறிக மகிழ்க.

மெய்ப்பு பின்னர். 

ஆயத்தம்

 இந்தச் சொல்லின் பகவுகளை அறிந்துகொள்ளுதல் எளிதுதான்.

ஆய + அற்றம் > ஆயற்றம்> ஆயத்தம்.

ஆசீர்  என்ற சொல், வினைத்தொகை.  ஆகும் சீர் என்ற பொருளில் வரும் இச்சொல், முக்காலமும் தழுவி நிற்பதாம்.  ஆசீர் என்பது பின்னர் குறுகி, அசீர் என்று வந்துவிட்டதால், இது தமிழா என்ற ஐயப்பாடு, பிற்காலத்தில் எழுந்தமை கண்டுகொள்ளலாம். இதன் பொருள் ஆயத்தம் என்பதுதான்.  ஆயத்தம் என்றால் ஒரு காரியத்தைத் தொடங்குவதற்குச் சீரான நிலைமை என்பதாகும்.

அற்றம் என்பது, அத்தம் ஆகும்.  சிற்றன்னை என்ற சொல், சித்தன்னை,  சிற்றப்பா என்பது சித்தப்பா என்று வழங்குதல்போன்ற பேச்சுத் திரிபுச் சொல் இதுவாம்,  நோய்வந்த பின்பு மருந்துண்பதால், நோய் அற்றுப் போகிறது:  இதை அத்தம் என்று சொல்லவே, அற்றம் > அத்தம் என்ற  பின்சொன்ன திரிபுக்கு மருந்து என்ற பொருளும் ஏற்பட்டது.

ஏதேனும் ஒரு காரியத்துக்கு ஆயத்தம் செய்யுங்கால்,  அந்த ஆயத்தத்துக்கு உள்ளுறைவாவன யாவை எனின்,  ஆவன செய்தலும்  பின்னர் ஆயத்த முன்னெடுப்புகளை முடித்துக்கொண்டு, எடுத்த காரியத்தைத் தொடங்குதல்  என்பதும்தாம். 

அற்றம் என்பது தக்க  தருணம்  என்றும் பொருள்தரும் சொல். தருணம் நோக்கி இருத்தலை, அற்றம் நோக்கி இருத்தல் என்று கூறலாம்.

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்னர்

பகிர்வுரிமை

ஆஞ்ச நேயர் ( அனுமான் சாமி)

 அண்> அன்> அன்+ மன் > அனுமன் >  அனுமான்> அனுமார்>ஹனுமான்.

 இதற்கு யாம் கூறும் சொல்லமைப்புப் பொருளாவது,  மனிதனுக்கு மிக்க அணுக்கமான தெய்வம் என்பதாகும்.  எத்தகைய அணுக்கம் எனின்,  உருவத்தில் அணுக்கமாய் இருக்கலாம்,  ஒழுக்கத்தில்  அறவழிகளைக் கடைப்பிடிப்பதில் அணுக்கமாய் இருக்கலாம்,  இறைப்பற்றில் மிக்க அணுக்கமாய் இருக்கலாம், பெருந்திருவாகிய இராமருக்கு அணுக்கமானவராக இருக்கலாம். எவ்வாறு அணுக்கமானவர் என்பது  சொல்லமைப்பில் இல்லை ஆதலின், உரிய பொருளை அறிவுடன் மேற்கொள்வது கற்றோர்தம் கடனாகும்.  அணுக்கமெனின் நெருக்கம் ஆகும்.

அனுமன் என்பதில் மன் என்று வரும் அடிச்சொல்:  மன் -  மனிதன்  ( மன்+ இ+ து + அன் )  > மனிதன்;  மன்> மான்> மான்+து+ அன் >  மாந்தன்.

மன்னுதல் என்ற வினைக்குப் பொருள் விரிக்கலாம் எனினும் இதன் பொருள் நிலைபெறுதல், பொருந்துதல் என்று சுருக்கமாகச் சொல்லலாம். புவியில் நிலைபெற்ற அல்லது பொருந்திய நிலையில் வாழ்பவன் மனிதன்;  அல்லது மாந்தன் என்க. நன்கு பொருந்திய நிலையில் வாழ்பவன் மனிதனே.

ஆழ்ந்த நேயர் அல்லது ஆஞ்சநேயர் என்பது அனுமனுக்கு இராமகாதையில் பொருத்தமான பெயராகும். அன்னோன் இராமருடன் நெருங்கிய நேயமுடன் இலங்குகின்றான் என்று வால்மிகியின் மூலம் அறிக.

இவற்றையும் வாசித்தறிக:

https://sivamaalaa.blogspot.com/2017/07/blog-post_4.html  அனுமான்

https://sivamaalaa.blogspot.com/2026/02/blog-post_27.html  அனுமான், அனுமானம்.

https://sivamaalaa.blogspot.com/2018/12/blog-post_5.html  மனிதனின் இடத்தில் இருப்போன்

அனுமான் என்பதே விரும்பிய வடிவம் எனின் மான் என்பது மாந்தன் என்ற சொல்லிலும் உள்ளதே , மிச்சம் இருப்பவை விகுதிகளே அல்லவோ?  அப்போது அனுமான் என்ற வடசொல்லும் ( என்று வைத்துக்கொள்க),  மாந்தன்  (என்ற தனித்தமிழ்ச்  சொல்லும் )  உறவுடையனவாய்த் தோன்றுவனவே?  என்செய்வோம் என்று தெரிவிக்க.  மனிதருக்கு இயல்வன  கொடையாக அரசினால் வழங்கப்பெறுவது ,  மான்+ இயம் எனப்பட்டது. மானியம் என்பது தமிழ்ச்சொல்லேயாகும்.  இதில் மான்+ இயம்  ( மனிதற்கு இயன்றவை) என்ற சொற்கள் கண்டுகொள்க.  அரபுச்சொல் வேறு உளது.  இதுவன்று.  அதாவது முழுத்தள்ளுபடி இல்லை.   பின்னர் நாளடைவில் பொருள் மாறும் அல்லது வேறு விளக்கம் பெறும். மான் என்ற சொல் இங்கும் வந்து உதவுகிறது. மான்யம் என்று சுருக்குறும். பின்னர் இது மன்னர்கள் தந்த நிலங்களையும் குறித்தது ஒப்புமையாக்கம்.  மன்னர்கள் இயல்வித்தவையும் இதில் அடங்கியது,  சரிதான்.  மன்னன் என்பதில் மன் என்ற அடிச்சொல் உள்ளது.  ஆகவே, சொற்களை அடிச்சொல் நோக்கிப் பின்பற்றிப் பயன்படுத்தினர் என்று சொல்லவேண்டும்.

அனுமான் சாமியின் அருள் எங்கும் நிலவி யாவருக்கும் நலமுண்டாகட்டும்.

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்னர்

பகிர்வுரிமை