வயிற்றியம் - வைத்தியம்.

மருத்துவம் என்பத்  மருந்து என்ற சொல்லின் அடிப்படையில் எழும் சொல்.  மருந்து என்பது எப்போது உண்ணும் உணவின் வேறுபட்டது ஆகும். மருந்து என்பதன் சொற்பொருள் யாதென்றால், எப்போதும் உண்ணும் உணவுக்குப் பக்கத்தில் வருவதாக அமைந்து உண்ணப்படுவது ஆகும்.  அதாவது, நல்ல தமிழில் சொல்ல வேண்டுமென்றால்,  மருங்கில் -  பக்கத்தில் வருவதாக, அமைந்தது.    மூன்று வேளையோ,  இரண்டு வேளையே தினமும் உண்ணும் உணவாக வருவது அன்று என்று பொருள்.  ஆகவே, நோய்வாய்ப் பட்டவன், அதிலிருந்து விடுபடும் பொருட்டு உண்ணப்படுவது ஆகிறது. இங்கு நாம் மருத்துவம் என்ற சொல்லின் உட்பொருளைக் கண்டறிந்தோம்.

அறிஞர் க.ப. சந்தோஷம் என்னும் மகிழ்நன்  எழுதிய சொல்லாய்வுகளைத் தேடிக் கண்டு அறிந்துகொள்ளுங்கள். இவரும் சொல்லாய்வுகள் செய்துள்ளார்.

வைத்தியம் என்ற சொல்லை யாம் ஆய்ந்து  சொல்லியுள்ளோம்.  இது வயிற்று நோய்களைக் குறிக்கும் மருத்துவ முறையாக இருந்து, பொதுப்பொருளில் பின்னர் வழங்கி இருக்கலாம்.  பழங்காலத்தில் தேவரடியாள் என்று வழங்கிய சொல், பின்னாளில் தவறாக உணரப்பட்டதுபோல, சொற்களின் பொருள் இழிந்தும் நம்மை வந்து அடைந்திருக்கலாம்.  உயர்ந்தும் போயிருக்கலாம். ஆகவே,  இது வயிற்றியம் - வைத்தியம் என்று வந்திருக்கலாம்.  மனிதன் எதைத் தின்பது என்று அறியாமல் திண்டாடிய தொல்பழங்காலத்தில்,  வயிற்றையே முதன்மையாக ஒருகாலத்தில் கொண்டு நோய்களைத் தீர்த்திருக்கலாம். இன்றளவில் வயிற்றுக்கு மருந்து கொடுத்து,  பிறபல உடற்பகுதிகளில் நலனை விளைவிப்பதாகவே மருத்துவமுறைகள் இருந்துவந்துள்ளன.  பிற சிக்கிச்சை முறைகள் பின்வந்தவைகளாகத் தெரிகிறது.  ஆகவே வயிற்று மூலமாகவே இழந்த உடல்நலத்தை மனிதன் மீட்டுக்கொண்டான்.  வயிற்றுக்கு மருந்து கொடுத்துக் காத்தல் என்ற பொருளில் வைத்தியம் ( வயிற்றியம்) வந்துள்ளது தெளிவாகிறது.

நோய்தீர்த்தானை வைத்துப் பார்த்துக்கொள்ளுதல் என்னும் பொருளில் இச்சொல் வரத்தக்கது ஆகும்.

எப்படிப் பார்த்தாலும் இது தமிழ்ச்சொல்தான்.  சிவனை வைத்தியநாதன் என்று சொன்னதும் கடவுள் நோய்தீர்ப்பவர் என்ற பொருளில்தான்.

தமிழ்ச்சொற்கள் ஆழ்ந்த பொருள் உள்ளவை. ஒருவர் இருவர் சொன்னவற்றை மட்டும் வைத்து இதை மூடிவிட முடியாது.  நீண்ட ஆய்வினை  மேற்கொண்டு பிழைத்துணருங்கள்.....

வைத்தியம் என்பது பல்பிறப்பி.  வித்து> வைத்து என்றும் வரக்கூடும்!!  விது> விதை;  விது > வித்து;  ( விதையும் மண்ணுக்குள் வைத்து நடுவது அன்றோ?); வித்து> வைத்து.-  வைத்து-வைத்தியம்.

சமஸ்கிருதம் என்பது இயல்பான திரிபாக வைத்து என்பதைக் கொள்கிறது.  பாணினி நம் பாணன் அல்லனோ?  பாணன் > பாண்+இன்+ இ.

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்னர்

பகிர்வுரிமை

-----------------------------------------------------------------------------

https://sivamaalaa.blogspot.com/2018/02/blog-post_15.html  கைவைத்தியம்.

https://sivamaalaa.blogspot.com/2018/02/blog-post_14.html  வைத்தியம்,  மருத்துவம்.

கடாட்சம்

 கடைக்கண் பார்வையால் அருள்செய்யும் தெய்வ நோக்கினை,  '' கடாட்சம் '' என்று சொல்வோம்.

முன்னிருப்பது கடை என்ற சொல்.  இது கடைக்கண் அருட்பார்வையைக் குறிக்கிறது.

அளித்தல் என்பதன் பகுதி  அள் என்பதாகும்.  அள் -  அளி.   அள், இதன் முதல் நீண்டு ஆள் என்றுமாகும்.  ஆள் என்பது முதனிலை நீண்டு தொழிற்பெயராகி, அளித்தலையே குறிக்கும்.  அள் என்ற மூலத்திலே, அளித்தல் கருத்தும் கருணைக் கருத்தும் உள்ளன. சொல்லில் அது அளி என்று வரினும்  ஆள் என்று வரினும் இதனால் பொருள் கெடுவதில்லை.

கட+ ஆள் என்ற இரண்டன்பின்  சு, அம்  என்பன வந்து சம் என்றாகும். அம் விகுதி என்றும்,  சு என்பது இடைநிலை என்றும் கொள்ளினும் இழுக்காது.

எனவே, கடைக்கண்ணால் அருளுதல். அல்லது இறுதிக்கட்டத்தில் அருளுதல்.  கடைக்கண் என்பது இறுதிக்கட்டம் என்றும் பொருள்தரக்கூடியது.

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்னர்.

பகிர்வுரிமை.

பீத்தல் சொல்தரவு.

 பீத்தலென்பது கிழிசல் என்ற பொருளது.  கிழிந்தது என்ற பொருள்மட்டுமின்றி, இது பிறனைச் சற்று இழிவாகக் கருதிப் பேசுகையிலும்  பயன்பாடு கொள்கிறது.

பீற்றுதல் என்ற வினைச்சொல்லும் உள்ளது.  இது வீண்பெருமைப் பேச்சினை நிகழ்த்துதல் என்று பொருள்படும். இச்சொல் திரிந்து பீத்துதல் என்று வந்தாலும், பீத்தல் என்று மேற்சொன்ன சொல்லின் இது வேறுபட்டதாகும்.

பிய் > பிய்தல் > பிய்த்தல் > பீத்தல்.  (தொழிற்பெயர்).

பீற்று > பீத்துதல் > பீத்தல்  (தொழிற்பெயர்.) வேறுசொல்.

பிய் >பீ(த்தல் என்பதிலே பிகரம் பீகாரம் ஆனது காண்க. குறிலும் மெய்யும் இணைந்தது பீகாரமென்னும் நெடிலானது காண்க. இலக்கணம் வேறு, சொல்லாய்வு வேறு. இலக்கணம் என்பது திருத்தமாக எழுதவும் பேசவும் கறிபிக்கும் நூல்.  சொன்னூல், மொழிநூல் என்பன எழுதவும் பேசவும் தேவை இல்லாதவை  அல்லது தேவை குறைந்தவை.

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்னர்

பகிர்வுரிமை