பணத்தி என்ற பெண்பால் சொல்.

 இந்தச் சொல்லை அறிந்துகொள்வோம். 

பறைச்சி யாவது ஏதடா பணத்தி யாவது ஏதடா என்று சித்தர்பாட்டில் வருகிறது.  முன்வந்த சொல்லால் பின்வருவது  பார்ப்பனத்தி என்ற சொல் என்பது தெளிவாகிறது.  இது இலக்கணத்தில் முதற்குறைச் சொல் எனப்படும்.  இது தொகுத்தல் என்றும் குறிப்பதுண்டு.  பனத்தி என்பது விரிந்த வழக்குடைய சொல்லாக இருந்தால்,  முதற்குறை என்னலாம்.  செய்யுள் இயற்றியவரே முதற்பகுதியைத் தொகுத்து ''பனத்தி'' என்று கவிதையில் வழங்கி இருந்தால் இதைத் தொகை என்றே குறிப்பர்.

பணமுடையவன்  ''பணன்'' என்று குறிக்கப்படுவதில்லை.  பனவன் என்ற சொல் உள்ளது.  இது ''பார்ப்பனவன்'' என்ற இன்னொரு ஆண்பால் வடிவத்தின் பெண்பாலாக, பனத்தி என்று வரும்.

பணத்தி என்பதும் பனத்தி என்பதும் ஒருபொருட்சொற்கள்.

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்னர்

பகிர்வுரிமை

தருணம்

 தருணம் என்பதையும் அத்துடன் தறுவாய் என்பதையும் அறிந்துகொள்வோம்.

தறுவாய் என்பது தருவாய் என்று எழுத்துக்கூட்டப் பட்டாலும் அதே பொருள்தான் என்பதால்,  இச்சொல் இருவழிகளிலும் எழுதப்படும் சொல் என்பது தெளிவாகிறது. இது தருணம் என்ற பொருளிலும் ஆளப்படுதல் கூடும்.  றுகர ருகர வேறுபாடின்றி வழங்கும் சொல் இது. இவை எழுத்து வேறுபாடின்றி வழங்கும் சொற்களில் அடங்குமென்பது தேவநேயப் பாவாணரும் எடுத்துக்காட்டியுள்ளார்.

இங்குத் தருதல் என்பது ஏற்படுதல் என்ற பொருளில் இச்சொல்லில் (தருவாய், தறுவாய்) வருகிறது. நேர அமைப்பினால் மனிதற்குத் தரப்படுவது.  இதில் வாய் என்பது, வாய்க்கப்படுதலைக் குறிக்கும். வாய் என்ற முதனிலைத் தொழிற்பெயர் சொல்லின் முதற்பகவாய் நிற்கின்றது.

தருணம் என்பதைத்  தரு+ உண்+ அம் > தருணம் என்று பிரிக்கவேண்டும்.. உண் என்பது ஒரு துணைவினைபோல் வருகின்றது என்றாலும், சொல்லின் இரண்டாம் பகவாய்ச் சிறக்கின்றது. தருதலடியாகப் பிறந்த இச்சொல்லைத் தமிழ்ச்சொல் அன்று என்று பிறழ உணர்ந்தோரும் உளர். உட்பகவுகளைப் பகுத்துணராதவர்கள் செய்த ஆய்வுகள் தள்ளத்தக்கனவாகும்.

வாய்மொழியில் பலர் எது எந்தமொழிச் சொல் என்று வேறுபாடு கண்டு பேசுவதில்லை.  அவ்வாறு செய்வதும் தேவையுமில்லை. தாம் கருதிய பொருளை புலப்படுத்துவதற்கு எந்தச் சொல் பொருத்தமோ அதைப் பயன்படுத்துவர். அது எந்த மொழிச் சொல்லாகவும் இருக்கலாம்.  இவர்களைக் கண்டிக்க எந்தச் சட்டமும் இல்லை.

தறுவாய், தருணம் இரண்டும் நல்ல  தமிழ்ப்பதங்கள் ஆவனவாம்.

அறிக மகிழ்க.

மெய்ப்பு பின்னர்

பகிர்வுரிமை

அனுக்கிரகம் (உட்பிரிவுகள்). அனுகூலம். அன்றில்பறவை.

 இச்சொல்லை இப்போது பிரித்துக்காண்போம்.

அனு என்ற முன்னொட்டு, அனுகூலம் என்ற சொல்லிலும் உள்ளது.  அனுபவம் என்பதிலும் உள்ளது.  இது அன்பு என்ற இனிய சொல்லிலும்  அன் என்பது முன்னொட்டும் பு விகுதியு  மாக வருகிறது.

அனுகூலம் என்ற சொல்லில் அன்-  உள்ளது. ஒரு மனிதனை இன்னொரு மனிதன் அணுகி  அல்லது அடுத்துப் பழகும்போதுதான்  அன்பு உருவாகுகிறது. ஆனால் வழக்கில் அன்பு என்பது மன இணக்கத்தினால் ஏற்படும் விரும்பும் உணர்ச்சியைக் குறிக்கிறது.  இங்கு சொல்லாய்வில் நாம் உணர வேண்டுவது  அன் என்னும் முதற்பகவின் தோற்றமும் பொருளும்தாம். பு என்பது விகுதி.

அனுகூலத்தில் கூலம் என்பது குல் என்னும் அடியினின்று வருவதுதான்.  குல்- குலை ( வாழைக்குலை)  என்பதில் ஒன்றாகக் கூடியிருத்தலைக் குறிக்கிறது. ஈரற் குலை என்பதிலும் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பகுதியில் கூடியிருத்தலைக் குறிக்கவே செய்கிறது.இப்போது உணரத்தக்கது என்னவெனின், அனுகூலத்தில் பயன்பேறு என்பதே வழக்கில் சொல்லின் பொருள். ஒத்தாசையாய் இருத்தல், உதவி செய்தல் என்பன பொருண்மைகளாகும்,

அனு+ கு+ இரு+ அகம்:  அனுக்கிரகம் ஆகும்.  கிரகம் என்று பிரிப்பது அதன் தமிழ் மூலங்களைத்  தெளிவுபடுத்தாமல் விடற்கு ஆகும்.  இச்சொல்லின் வீடு என்று பொருள் பெறுவது யாதும் இருக்கத் தேவையில்லை. இறைவன் அணுகுங்கால்  அவன் பற்றனின் (பக்தனின்) மனத்தில் உள்ளிருப்பதால் பற்றன் பயன்பேறு அல்லது அருள் அடைகிறான்.  இதையும் குறிக்கும். கிரகம் என்பது குகரம் முன் ஏறிய இரு அகம் என்பவற்றின் திரிபு என்க.

அன்றில் பறவைகளுடன் இதை முற்றுவெற்றி செய்வோம்.    அன் ( அன்பு).  து-  உடையது ( அன்பினை).  இல் - உள்ளிருத்தல் குறிக்கும் ஒரு விகுதியாய் வருகிறது. அன்பகத்திருக்கும் பறவைகளுக்கு நல்ல பெயராகும்.

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்

பகிர்வுரிமை.