அனுக்கிரகம் (உட்பிரிவுகள்). அனுகூலம். அன்றில்பறவை.

 இச்சொல்லை இப்போது பிரித்துக்காண்போம்.

அனு என்ற முன்னொட்டு, அனுகூலம் என்ற சொல்லிலும் உள்ளது.  அனுபவம் என்பதிலும் உள்ளது.  இது அன்பு என்ற இனிய சொல்லிலும்  அன் என்பது முன்னொட்டும் பு விகுதியு  மாக வருகிறது.

அனுகூலம் என்ற சொல்லில் அன்-  உள்ளது. ஒரு மனிதனை இன்னொரு மனிதன் அணுகி  அல்லது அடுத்துப் பழகும்போதுதான்  அன்பு உருவாகுகிறது. ஆனால் வழக்கில் அன்பு என்பது மன இணக்கத்தினால் ஏற்படும் விரும்பும் உணர்ச்சியைக் குறிக்கிறது.  இங்கு சொல்லாய்வில் நாம் உணர வேண்டுவது  அன் என்னும் முதற்பகவின் தோற்றமும் பொருளும்தாம். பு என்பது விகுதி.

அனுகூலத்தில் கூலம் என்பது குல் என்னும் அடியினின்று வருவதுதான்.  குல்- குலை ( வாழைக்குலை)  என்பதில் ஒன்றாகக் கூடியிருத்தலைக் குறிக்கிறது. ஈரற் குலை என்பதிலும் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட பகுதியில் கூடியிருத்தலைக் குறிக்கவே செய்கிறது.இப்போது உணரத்தக்கது என்னவெனின், அனுகூலத்தில் பயன்பேறு என்பதே வழக்கில் சொல்லின் பொருள். ஒத்தாசையாய் இருத்தல், உதவி செய்தல் என்பன பொருண்மைகளாகும்,

அனு+ கு+ இரு+ அகம்:  அனுக்கிரகம் ஆகும்.  கிரகம் என்று பிரிப்பது அதன் தமிழ் மூலங்களைத்  தெளிவுபடுத்தாமல் விடற்கு ஆகும்.  இச்சொல்லின் வீடு என்று பொருள் பெறுவது யாதும் இருக்கத் தேவையில்லை. இறைவன் அணுகுங்கால்  அவன் பற்றனின் (பக்தனின்) மனத்தில் உள்ளிருப்பதால் பற்றன் பயன்பேறு அல்லது அருள் அடைகிறான்.  இதையும் குறிக்கும். கிரகம் என்பது குகரம் முன் ஏறிய இரு அகம் என்பவற்றின் திரிபு என்க.

அன்றில் பறவைகளுடன் இதை முற்றுவெற்றி செய்வோம்.    அன் ( அன்பு).  து-  உடையது ( அன்பினை).  இல் - உள்ளிருத்தல் குறிக்கும் ஒரு விகுதியாய் வருகிறது. அன்பகத்திருக்கும் பறவைகளுக்கு நல்ல பெயராகும்.

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்

பகிர்வுரிமை.

சிரமம் என்ற சொல்

 இச்சொல் முன் கவனிக்கப்பட்ட சொல்லே. இப்போது வேறு பகவுகள் கொண்டு விளக்குவோம்.

இன்று விளக்கியவாறு நோக்கின், இது தமிழ்க் கடலோடிகளின் சொல்லென்று இதைப் பகுத்துரை செய்தல் வேண்டும். 

சிறு+ அமிழும்+ அம்.

சிற(மிழு)மம்

சிறமம்> சிரமம்.

இச்சொல்லில் மிழு  என்பது நீக்கப்பட்டது.

சொல்லாக்கத்தில் றகரம் ரகரமாகும்.

சிறு அமிழ்தலே சொல்லுக்குக் காரணமாயினும்  அது விலக்கற்குரியது.

காய்கறி நறுக்கும்போது, தேவையற்ற காம்பு போன்றவற்றை எறிந்துவிடுதல் போலவே இது.

எச்சங்கள் பாலியிலும் சங்கதத்ததிலும் பயன்பாடு காணும். பிற்கால ஆய்வாளர்கள் இவற்றைப் பயன்படுத்தக்  காரணம், தொடக்கத்திலே அது வேண்டாம் இது வேண்டாம் என்று சொன்னால் பெரும்பாலான சொற்களைப் படைத்தளித்தலில் தடைகள் உண்டாகலாம்.  

அமிழும் என்பதில் அம் என்பது மட்டுமே நின்றது என்பதறிக. எனினும் சிரமம் என்பது நன்றாகவே வழங்கிவந்துள்ளது.  எந்தக் குறையும் ஏற்படாது, ஏற்படவில்லை.

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்னர்.

பகிர்வுரிமை.

அபத்தம்

 பற்று என்னும் சொல் நீங்கள் அறிந்ததே. இணக்கத்தினால் ஏற்படும் அன்புத் தொடர்பினைப் பற்று என்போம். தேவர் தம் குறளில்:

பற்றுக பற்றற்றார் பற்றினை;   அப்பற்றைப்

பற்றுக பற்று விடற்கு

என்கின்றார்.  பன்மணிகளில் இக்குறளும் ஓர் ஒளிமணியாகும்.

சற்று என்ற சொல்லைப் பேச்சில் ''சத்தெ''  என்று சொல்வர்.  உச்சரிப்புப்  பங்கமுடையார்,  செத்தே என்றும் சொல்வர். அப்போது செத்தாய் என்பதனுடன் அது மாறுகொள்ளலாம்.

இதைப் போன்றே,  பற்று என்பதும்   பத்து என்று வந்து, 10 என்ற எண்ணைக் குறித்தல்போலுமே பேச்சில் வரும்.  காலில் அடி, மஞ்சட்பத்துப் போட்டிருக்கிறேன் என்பதிலும், காலில் பூசிப் பற்றி யிருக்கும் மருந்து, பத்து எனப்படும்.

பட்டினத்தடிகளும் பிறர் தூற்ற நம் மீது ஒட்டி வருத்தும் நிந்தனைச் சொற்களையும் பத்தம்  (பற்றம்) என்றே சொல்வார்.

நம்பால் எது பற்றியிருக்க வேண்டுமோ  அதுவே உரியது ஆகும்.  அதையே பற்றம் அல்லது பத்தம் என்போம்.  ஒன்று இயற்சொல். மற்றது திரிபு   ஆகும்.

குவியலில் உள்ள செத்தை, ஒன்றுடன் ஒன்று பற்றியிருந்து அசுத்தமாகும்.  அதிலிருந்து வேறுபடுத்த,  தூற்றும்பெத்தம் என்று பழைய நூல்கள் கூறும்.  ஆகவே பத்தம்--- பெத்தம், எனினும் பின்னது இந்நாட்களில் செவிக்கு வருவதில்லை.

அல் என்ற அல்லாமை குறிக்கும் முன்னொட்டு,  அ(ல்) என்று குன்றி முன்னொட்டாகும். (prefix).  அ -  எதிர்மறை முன்னொட்டு.  எதிர்மறை என்றால் எதிராக மறுப்பது.  மறு >  மறை. (தொழிற்பெயர்).  மறைதல்> மறை (முதனிலைத் தொழிற்பெயர்) என்று சற்று ஒளிவாக உள்ளதைக் குறிப்பது இன்னொரு சொல்.

அ+ பத்தம் > அபத்தம் என்ற சொல்லாம். இது சமஒலி மொழியாகிய சம+கதத்திலும் வழங்கும். சம+ கதம்> சங்கதம்> சம(ஸ்)கதம்> சமஸ்கிருதம்.

கதம் என்றால் ஒலி.  கத்து> கது > கது+அம் >கதம்>கிருதம்.  ஆகவே சம(ஸ்)கிருதம்.   ஸ் என்பது இணைப்பு ஒலி. சம(க்) கதம் என்ற வல்லொலி கடினமாகையால், சம(ஸ்)கிருதம் என்று மென்மைப்பாடு அடைகிறது. பிறர்க்கு ஒலிக்க எளிதானது.  அவ்வளவுதான். பத்தம் என்பதைப் பஸ்தம் என்றாலும் மென்மைப்பாடு தான்.  ஆனால் சொற்களில் வரவில்லை.

எதையும் சரிப்படுத்த இன்னொன்றைச் சேர்ப்பது என்பது பலவேளைகளில் உலகில் நடைபெறுகிறது.  சுவருக்குச் சுண்ணாம்பு அல்லது வெள்ளை போல. சேர்ப்பது பற்றிக்கொள்கிறது.   பற்று> பற்றி> பத்தி> பஸ்தி  என்றால் திருத்தம் சேர்த்தல். உறுதியாதல்.  இது மலாய் மொழியில் தொடர்புள்ள பொருளில் வழங்கும்.  இரு சட்டங்களில் ஆணி ஒன்று சேர்த்தால் உறுதி. பற்றி என்பது சொல்ல எளிதாயில்லாமையால் அவர்களுக்கு பஸ்தி என்பதே ஆமோதிக்கத் தக்கதானது  ( ஆம் என்று ஓதிக்கொள்ளத் தக்கதானது!!).

அறிக மகிழ்க

மெய்ப்பு பின்னர்

பகிர்வுரிமை